World Wrestling Federation

W 1980 roku, syn Vincenta J. McMahona, Vincent Kennedy McMahon założył Titan Sports Inc., a w 1982 roku, od swojego ojca i jego współpracowników kupił Capitol Sports (Monsoon i Skaaland otrzymali dożywotnie zatrudnienie w WWF, a wszyscy trzej właściciele otrzymali gratyfikacje finansowe). Kiedy w wieku 12 lat Vince Jr. odkrył, że jego ojciec jest promotorem wrestlingowym, zaczął coraz bardziej angażować się w wrestlingowy biznes ojca. Starszy McMahon zdołał rozwinąć region północno-wschodni jako jeden z największych członków NWA, a także pokazać, że pro wrestling jest bardziej rozrywką niż sportem. Vincent McMahon, wbrew woli ojca rozpoczął proces ekspansji, który miał diametralnie zmienić oblicze wrestlingu, jak i jego własne życie.

NWA nie było jedynym podmiotem biorącym udział w tej operacji; AWA już dużo wcześniej przestało był członkiem NWA i kontrolowało cały region Northern Midwest. Jednak do tej pory żadna z tych organizacji nie próbowała zniszczyć systemu podziału terytorialnego. Pierwszym krokiem McMahona na drodze do ekspansji ogólnokrajowej było zatrudnienie gwiazdy AWA – Hulka Hogana, który był bardzo rozpoznawalny w całym kraju dzięki występowi w filmie Rocky III. WWF zatrudniło także wrestlera z Północnej Karoliny – Roddy’ego Pipera oraz Jessego Venturę (Ventura nigdy nie stanął w ringu WWF, co było wynikiem zaburzeń płucnych, które doprowadziły do zakończenia jego kariery). Inni promotorzy byli wściekli, że McMahon zaczął umieszczać swoje programy telewizyjne w telewizjach na terenie całego kraju, w regionach innych niż typowy dla WWF – północny wschód. McMahon rozpoczął ogólnokrajową sprzedaż kaset wideo z nagraniami z gal organizowanych przez WWF poprzez jego firmę dystrybucyjną – Coliseum Video. Było to efektywne łamanie niepisanego prawa, mówiącego o podziale terytorialnym w świecie wrestlingu. McMahon wykorzystywał wpływy z reklam oraz sprzedaży gadżetów do podkupywania największych gwiazd innych organizacji. Promotorzy z całego kraju byli zmuszeni toczyć bezpośrednią rywalizację z WWF. Federacja wykupywała talenty z Kanady i USA, włączając w to grupy British Bulldogs i Hart Foundation, występujące do tej pory w Stampede Wrestling, zatrudniono także legendarnego regionalnego wrestlera – Dusty’ego Rhodesa.

Vincent Senior ostrzegał wiele razy syna: „Vinny, what are you doing?! You’ll wind up at the bottom of a river!” (dosłownie: „Vinny co ty robisz?! Opadniesz na samo dno rzeki!”). Mimo takich ostrzeżeń McMahon chciał doprowadzić WWF do statusu ogólnokrajowej federacji. Jednak taka zmiana wymagała ogromnych nakładów finansowych, które doprowadziły WWF na skraj bankructwa.

Przyszłość eksperymentu McMahona, a także WWF, NWA oraz całego biznesu stała pod znakiem zapytania i zależała od sukcesu lub porażki gali „WrestleMania”. WrestleMania była PPV które McMahon promował jako wrestlingowe „Super Bowl”. Finansowy sukces gali spowodowałby wypadnięcie z biznesu wielu terytorialnych federacji NWA oraz zjednoczenie fanów wrestlingu w oglądaniu WWF, a porażka zaś spowodowałaby bankructwo Vincenta Juniora, a kolejny złoty wiek wrestlingu mógłby nie nadejść.

Pomysł na wrestlingową super-kartę nie był niczym nowym w USA; NWA tworzyło Starrcade już kilka lat przed WrestleManią. Jednakże McMahon chciał doprowadzić WWF do mainstreamu, celując w publikę, która do tej pory nie interesowała się wrestlingiem. WWF przyciągało uwagę największych mediów zapraszając Mr. T czy Cyndi Lauper do występu na gali. MTV zawarło umowę na pokazywanie większości WWF, tworząc połączenie rocku i wrestlingu.

Źródło:https://pl.wikipedia.org/wiki/World_Wrestling_Entertainment